Noc kulturalna w GDK rozpoczęła się tuż po godz. 21.00, 23 czerwca. Imprezę umilały kameralne koncerty, tradycyjne puszczanie wianków na Warcie oraz ognisko z bębnami.  

Noc Kupały – słowiańskie święto związane z letnim przesileniem Słońca, obchodzone w najkrótszą noc w roku, czyli najczęściej z 21 na 22 czerwca. Późniejsza wigilia św. Jana - potocznie zwana też nocą świętojańską - obchodzona jest z 23 na 24 czerwca. Święto ognia, wody, słońca i księżyca, urodzaju, płodności, radości i miłości obecnie obchodzone jest jako rodzime święto zakochanych stanowiące propozycję alternatywną dla zachodnich walentynek.

W trakcie nocy świętojańskiej odbywały się różnego rodzaju wróżby i tańce, które miały zapewnić świętującym zdrowie i urodzaj. W czasie tej magicznej nocy rozpalano ogniska, w których palono zioła. Dziewczęta puszczały w nurty rzek wianki z zapalonymi świecami. Jeśli wianek został wyłowiony przez kawalera, oznaczało to jej szybkie zamążpójście. Jeśli płynął, dziewczyna wyjdzie za mąż, ale nie prędko. Jeśli zaś płonął, utonął lub zaplątał się w sitowiu, prawdopodobnie zostanie ona starą panną. Na terenie Polski pogańskie święto Kupały zanikło w połowie XIX wieku. Z czasem słowiański obrzęd połączono z chrześcijańskim świętem poświeconym Janowi Chrzcicielowi.

Noc kulturalną w GDK rozpoczął występ ludowego zespołu Jagienki z Bogdańca, po nim zaśpiewał gorzowski chór Cantabile oraz Klub Piosenki Turystycznej GDK. Wystąpili także zespół KEA Band oraz Kapela U Zbycha. Imprezie towarzyszyły pokazy walk rycerskich w wykonaniu Drużyny najemnej GDK. Kilka minut po 23.00 zostały puszczone wianki, uwite wcześniej przez uczestniczki imprezy. Świętowanie zakończyły śpiewy i tańce wokół ogniska, do których rytmy na bębnach wybijali uczestnicy Teatru ulicznego Wolność.

Tekst: Marta Matkowska / źródło: Wikipedia /
Fotorelacja: Arkadiusz Sikorski